Whitechocolatte's Blog

Uwaga pirat na drodze ;-)

whitechocolatte — Sun, 19 Sep 2010 18:16:49 +0000

I dołączyłam do grona kierowców

Nie wiem jak to zrobiłam ale się udało !

Po burzy zawsze wychodzi słońce

whitechocolatte — Tue, 13 Jul 2010 04:26:28 +0000

Napiszę krótko. Wychodzi słońce i mam nadzieje, że będzie długo świecić!

Trzymać kciuki

Nic nie może przecież wiecznie trwać, co zesłał los trzeba będzie stracić…

whitechocolatte — Tue, 06 Jul 2010 16:34:25 +0000

Nic nie może przecież wiecznie trwać, co zesłał los trzeba będzie stracić… Od jakiegoś czasu ciągle chodziła mi ta piosenka po głowie. Sama nie wiem dlaczego. Teraz mnie to przeraża… Długo długo mnie nie było. Tyle się działo, że nie miałam czasu ani ochoty pisać. Byłam taka szczęśliwa, że nie chciałam się chwalić tym jak wszystko świetnie się układa. Jak już pisałam w luty oświadczył mi się Niebieskooki. Był to najpiękniejszy dzień w moim życiu, a przynajmniej tak sądziłam. Do tego dostałam pracę. Byłam z siebie taka dumna. Później mogło być już tylko lepiej. Dogadaliśmy się z bratem Niebieskookiego, że pomożemy w remoncie, urządzimy kuchnie i będziemy mogli wynająć od nich mieszkanie. Kupiliśmy meble, takie wymarzone jakie chcieliśmy. W sklepie jak zamawialiśmy do Niebieskooki nazywał mnie żoną, jak żona chce itp. Remont chwilowo stanął w miejscu. Ale znaleźliśmy kuchenkę, piekarnik, talerze, garnki. Wszystko miałam już wybrane. Miałam mieć swoją wymarzoną kuchnie. Wszystkim pokazywałam z dumą pierścionek na moim palcu, mówiłam jakiego mam cudownego narzeczonego i że już niedługo wreszcie będe widywać się z nim częściej, bo razem zamieszkamy. Na wakacje planowaliśmy parapetówke. Nasi znajomi również dostali mieszkanie na tym osiedlu i zimą mieli się wprowadzić. Razem snuliśmy plany jak to będzie fajnie mieszkać koło siebie, że będziemy się częściej widywać i spędzać więcej czasu razem. Wszystko szło jak po maśle. Myślałam sobie wreszcie nie jest pod górkę, wreszcie wszystko się układa i jestem taka szczęśliwa, że boję się czasem, że to wszystko sen i ktoś nagle mnie z niego wybudzi. Boże w jak złą godzinę wypowiedziałam te słowa. Nie myślałam, że tak szybko zostane obudzona…Nadszedł dzień mojej obrony. Obroniłam się bez żadnego problemu. W weekend miałam świętować 4 i pół roku spędzone z Niebieskookim. Wszystko było już kupione i zaplanowane. Ponieważ ponownie przełożył spotkanie troche się zdenerwowałam ale przełożyłam wszystko na sobotę. Był jakiś dziwny w tym ostatnim tygodniu. Nie chciał za mną rozmawiać, gdy pytałam co się dzieje mówił, że wszystko jest w porządku i coś mi się wydaje. Miałam sen… Śniło mi się, że Niebieskooki wykrzyczał mi prosto w twarz, że ma mnie dość, że ma dość takiego życia, że dłużej nie może i woli życie z kolegami… Opowiedziałam mu ten sen, to powiedział, że śnią mi się jakieś głupoty i mam się nie przejmować…Nadeszła upragniona sobota, nie mogłam się doczekać kiedy Niebieskooki przyjedzie do mnie i będe mogła mu się rzucić w ramiona. Wstałam z samego rana żeby zdążyć ze wszystkim. 26 czerwca będzie moim najgorszym dniem w życiu. O 7.30 dowiedziałam się, że Niebieskooki już tak dłużej nie może, że pewnie zauważyłam, że się dziwnie ostatnio zachowuje, że on się wypalił i już nie czuje do mnie tego co kiedyś i nie może się dłużej zmuszać, dlatego postanowił, że musimy się rozstać. Podjął tę decyzję sam bez konsultacji ze mną.

Nie jestem już narzeczoną, nie jestem już najszczęśliwszą osobą na świecie, jestem… nie wiem kim jestem…jestem porzuconą kobietą…Dlaczego to tak cholernie boli?!?

…

whitechocolatte — Sun, 11 Apr 2010 09:38:26 +0000

Czarna sobota…Jedna wielka tragedia…Cisza…

Najpierw myślałam, że to żart. Moze nie byłam zwolenniczką PIS i prezydenta, ale…

Zginęło tylu ludzi…Nieważne jakie mieli poglądy…To byli ludzie…

Najgorsze w tym wszystkim jest to, ze uświadomiłam sobie jedną rzecz…

Nie znasz dnia ani godziny…

Dziś coś jest a jutro tego nie ma…

To prawda i to jest przerażające…

Nareszcie wiosna!!!

whitechocolatte — Sun, 21 Mar 2010 19:51:57 +0000

Dobry wieczór! Ale mi dziwnie. Tak długo mnie tutaj nie było. Zaniedbałam to miejsce ale w moim życiu tyle się dzieje, że po prostu nie mam czasu. Wszystko układa się po prostu wspaniale. Odpukać oby nie zapeszyć. Jestem w ciągłym biegu. Żyję pracą i układaniem życia z Niebieskookim. Pracy mam naprawdę dużo i to nie jest ściema. Czasem nie wiem w co ręce włożyć. A nie raz trzeba się natrudzić i stanąć na głowie, bo mamy dość infantylnego klienta, który zmienia zdanie co sekund i nigdy nie wiadomo czego się po nim spodziewać i jak go zadowolić.

Żyję od piątku do piątku. Bo wtedy wreszcie mogę spędzić czas z Niebieskookim. W tygodniu każde z nas pracuję i nie zawsze możemy się widywać. I szczerze mówiąc zaczyna mnie to drażnić. I coraz poważniej myślimy o tym aby zamieszkać razem. Wynająć jakieś mieszkanko, przytulne. Tak żebyśmy mogli pobyć wreszcie sami. Marzy mi się taki nasz kąt. Nie musi być duży, ważne aby był nasz. W końcu oboje pracujemy. I jesteśmy w stanie sami się utrzymać. Wreszcie zaczęło nam się układać i w naszym życiu na dobre wyszło słońce.

Słońce świeci nie tylko w naszym życiu, ale także za oknem. Nareszcie. Miło było wreszcie wyjść na spacer, usiąść na ławce, powygrzewać się na słońcu i pomarzyć. Siedzieliśmy i snuliśmy plany na najbliższy czas. Wspólne mieszkanie, życie…Oby wszystko ułożyło się po naszej myśli. Już tak niewiele trzeba. Wystarczy chcieć…

A jutro nareszcie będę mogła założyć swoje ukochane szpilki! Hura!

Buziaki Kochane:*:*

Czas a raczej jego brak

whitechocolatte — Mon, 22 Feb 2010 20:56:33 +0000

Dużo się dzieje. Doba jest dla mnie za krótka, Tydzień powinien liczyć 8 dni a nie 7. W ciągłym biegu. W pracy zaczynam wszystko ogarniać i mam nadzieje, że niedługo wyjde na prostą. Z Niebieskookim po prostu cudownie. Niech ta chwila trwa jak najdłużej. No może niech w pracy się unormuje i uspokoi bo jak tak dalej pójdzie to osiwieje

Odezwę się niedługo. Jak tylko znajdę chwilkę

Niespodzianka

whitechocolatte — Sun, 14 Feb 2010 21:34:27 +0000

Czwartek. Spotkałam się z Niebieskookim. Mieliśmy iść na zakupy. Chciał poszukać prezentu dla mnie na Walentynki. Ja nie miałam zielonego pojęcia co mogę mu kupić, ponieważ jakoś sceptycznie w tym roku byłam nastawiona do tego święta. Do tego lista prezentów, które mogłabym m kupić zawęziła się. Dlatego miałam mały problem. Skończyło się na tym, że kupiłam sobie dwie bluzki. Liczba prezentu 0. Niebieskooki doszedł do wniosku, że musimy iść jeszcze w sobotę na zakupy.

Piątek. Po pracy umówiłam się z Niebieskookim. Mieliśmy iść do mojej koleżanki oblewać mój awans Mieliśmy zamówić coś do jedzenia, napić się, wrócić do mnie. Niebieskooki miał zostać na noc a następnego dnia iść na zakupy. Taki miał być plan, ale w rzeczywistości wyszło inaczej. Zostaliśmy na noc u mojej koleżanki, bo trochę zatopiliśmy śledzika.

Sobota. Masakryczny kac. Dotarliśmy do mnie do domu. Ledwo żywa położyłam się.

-Kochanie a musimy obchodzić Walentynki?!

Niebieskooki spojrzał na mnie takim wzrokiem. Jakby wzrok zabijał to byłabym martwa.

-Już dobrze. Ale wiesz co musimy jechać na te zakupy?

-Tak. A co?

-Fatalnie się czuje. Pozwól mi się przespać trochę.

Niebieskooki nie był tym faktem zachwycony. Położył się obok mnie ale odwrócił się do mnie plecami. Czułam, że był zły. Nie wiedziałam tylko czemu. Ale ból głowy wziął górę nad chęcią zakupów i po chwili już smacznie spałam.

Wstałam, wykąpałam się i pojechaliśmy do Niebieskookiego. Ciągle mnie poganiał i widać było, że był zły. Z tego wszystkiego nie zabrałam połowy rzeczy. Od samych drzwi mama Niebieskookiego pyta mnie co mi kupił na Walentynki? Na co wściekły Niebieskooki odpowiada jej, ze Walentynki są jutro.

Niedziela. Budzę się i słyszę:

To jak jedziemy dziś?

A naprawdę musimy Kochanie?

ALe jego mina powiedziała już wszystko.

Dobrze Kochanie. Wykąpie się i pojedziemy skoro tak CI zależy.

W autobusie opowiadałam Niebieskookiemu jak to zmieniło się moje życie. Jak zostało wywrócone do góry nogami. Ale nie zdawałam sobie sprawy, że zostanie wywrócone jeszcze bardziej! Weszliśmy do galerii.

-Więc dokąd? Już wiesz co chcesz mi kupić?

Pochodziliśmy chwile i widzę, że Niebieskooki zatrzymuje się pod jubilerem. Słyszę:

-Wybierz sobie. Który Ci się podoba?

-Przestań przecież ostatnio sobie żartowałam. Chodź idziemy szukać tego prezentu.

Ale Niebieskooki pociągnął mnie do tego jubilera. Stanęłam i pytam się:

-Po co mamy tam iść?!?

-Po Pierścionek.

-Przecież już mi kiedyś kupiłeś pierścionek na Walentynki. Po co drugi?- zapytałam zdziwiona.

-Ale to nie ma być pierścionek Walentynkowy tylko zaręczynowy.

-Widzę, że żarty się Ciebie trzymają. Przestań się wygłupiać i chodź.

-Czemu Ty zawsze uważasz, że sobie zartuje. Stanął i tak na mnie spojrzał, że zrozumiałam, że on wcale nie żartuje.

-Mówisz serio?!? Byłam w szoku. DLatego tak chciałeś mnie wczoraj zabrać na zakupy?

-Tak a Ty mi wszystko popsułaś. No ale trudno nie tak to miało wyglądać. Inaczej to sobie zaplanowałem. Chodź wybrać pierścionek.

- Jesteś na mnie zły?

-Dziś już nie.

Skąd mogłam wiedzieć?!? Gdybym wiedziała. Ale on nic nie dał po sobie poznać. Jestem taka szczęśliwa. Od dziś jestem narzeczoną Niebieskookiego! Świat jest piękny!

Zmiany, zmiany, zmiany. Oby na lepsze…

whitechocolatte — Tue, 09 Feb 2010 21:19:32 +0000

Dostałam pracę…Na umowę zlecenie ale jednak praca w zawodzie. Dopóki studiuję nie przeszkadza mi to. Później się okaże. Bezpłatna praktyka opłacała się. Niektórzy się dziwili, ze przez 2 miesiące zasuwałam tam jak normalny pracownik tyle, że za darmo. Jednak opłaciło się. Do tego w trybie natychmiastowym muszę zapisać się na kurs prawa jazdy…Bo jak będe dojeżdżać na dyżury do klientów…Cieszy mnie to i jednocześnie przeraża…!!!

Pech

whitechocolatte — Sun, 07 Feb 2010 21:39:19 +0000

Od piątku tak właściwie, bo praktycznie nie jestem już studentką. Właściwie, bo teoretycznie nadal nią jestem aż do obrony. Tyle tylko, że w piątek byłam na ostatnich zajęciach. Teraz zostało już tylko napisać do końca pracę i się obronić. A potem….No właśnie…Potem…

Wróciłam z zajęć razem z Niebieskookim. Zmęczona byłam jak nie wiem co. Okazało się, że nie ma obiadu. Więc mało myśląc zamówiliśmy jedzenie. Wreszcie mieliśmy popołudnie tylko dla siebie. Poszliśmy się wykąpać. W końcu zanim przywiozą jedzonko zdążymy wziąć kąpiel-pomyślałam sobie. Nalałam wodę do wanny. Po chwili już siedziałam w wannie wtulona w Niebieskookiego. Chwila relaksu to było to o czym marzyłam. Tak to była chwila….Dzwonek do drzwi wyrwał mnie z tej magicznej chwili. Na jedzenie jeszcze za wcześnie więc któż to. Wyszłam z wanny, owinęłam się ręcznikiem i poszłam sprawdzić. Okazało się, ze to jakiś ankieter. Ale w samym ręczniku i w dodatku jeszcze mokra nie mogłam mu otworzyć. Wróciłam zła do łazienki aby się ubrać. Gdy znów znalazłam się pod drzwiami już go nie było. O kąpieli już nie było mowy. Zaraz mieli przywieźć jedzenie. Kolejny dzwonek do drzwi. Ty razem to jedzenie. Najedzeni leżymy na łóżku. Zaczęłam się przymilać do Niebieskookiego. W końcu cały dzień na to czekaliśmy… I… Kolejny dzwonek. Wróciła moja siostra.

Jak pech to pech. Ale zaległości nadrobiliśmy w weekend;-)

Sen

whitechocolatte — Fri, 05 Feb 2010 21:07:10 +0000

Co jakiś czas nachodzi mnie pewien sen. Schemat jest zawsze ten sam. Jednak tym razem było trochę inaczej. Jak zwykle wypada mi ząb jest to 5 albo szóstka. Siedzę sobie, nic nie robię a tu nagle czuje jak wypada mi ząb. Oczywiście zawsze za wszelką cenę próbuję sobie ten ząb włożyć na swoje miejsce. Jednak to nic nie daje. Tym razem było coś jeszcze bardziej przerażającego w tym śnie. Ząb, który mi wypadł rozprysł się w drobny mak tak, że już nie mogłam go próbować włożyć na jego miejsce.

Brr nie lubię takich snów :/ Oby dziś już mi się nie śnił…